'Spannender dan televisie'
‘Mevrouw, mevrouw! Weet u misschien waar de Slootermeerschool is?’ Ik kijk opzij en schrik. Daar loopt Sinterklaas! Hagelstenen vallen op zijn mijter. De wind waait zijn mantel alle kanten op. Wat doet Sinterklaas hier, zomaar lopend op straat? Waarom zijn er geen Pieten bij? En waar is zijn paard? Maar het komt goed uit dat ik ook naar de Slootermeerschool moet. ‘Klim maar in de bak van mijn fiets’, zeg ik. ‘Dan gaan we samen.’ Onderweg vertelt Sinterklaas me van alles over de kinderen van de Slootermeerschool...
Zo begint het verhaal dat ik heb geschreven voor het boekje dat we volgende week maken. Daar komt ook het verhaal in dat de kinderen zelf hebben geschreven. Ik heb al een hele stapel mee naar huis gekregen van groep 6A. En Hakan uit 5A heeft per mail zijn verhaal opgestuurd. Nog één keer kom ik in de klas. Jammer, want we leerden elkaar net goed kennen. En we kwamen juist toe aan de verhalen ‘met gevoel’ zoals de kinderen dat noemen. Volgende keer gaan samen uitkiezen welke kinderen in de schrijfklas mogen. Konden al die talenten maar een plekje krijgen! Maar helaas...
De kinderen van groep 6A waren vandaag het eerst aan de beurt. Na afloop hebben ze samen een verslag gemaakt. Ieder kind schreef één regel, en zo komen we alles aan de weet. Lees maar:
Over half negen kwam Lydia Rood, ze ging vragen hoeveel kinderen de [verhalen hadden geschreven]. Ze stelde vragen aan Lydia Rood en zij had het beantwoord. En ze ging naar ons der schrijfblok [weblog] laten zien en het was leuk. En toen was de blog klaar en ze vertelde wat we gingen doen [een talkshow]. De juf ging kiezen wie de schrijvers zijn van de klas. Dat was toen Bouthayna, Safouane en Innema. Daarna gingen we hun interviewen. Rifat was cameraman en Busra baas [opnameleider] en Yusuf reclamemaker. Inssaf, Reynaldo en Bilge stelden vragen zoals: wanneer ben je begonnen. Ze [Lydia] zei dat er een schrijfclub komt er mogen maar 3 mensen in. We moesten een verhaal schrijven en 3 van die mogen in de schoolschrijverclub. Ze gaat kijken wie [een] mooi verhaal heeft geschreven. Als 3 kinderen een mooi verhaal schrijven en de jury vindt dat goed dan [mogen ze in de schrijfklas]. Er was ook een reclame en dat was [voor] chocoladereepjes, dat deed Yusuf. Er waren ook publiek die mochten als laatsten vragen stellen. Rifat was de camera[man], hij ging ons filmen, en Pranash was de presentator. En Bengü was de microfoonhouder. Ze ging steeds van een ander kind naar [een] ander. En ik (Faissal) was de voorzitter, de baas van het programma. Ik was de presentator van de show (Pranash). Inssaf, Bilge en Reynaldo gingen vragen stellen. En Reynaldo was de verkoper hij verkoopt koekjes.
Ook uit groep 5B komt een verslag, deze keer geschreven door één kind: Sinem. Vandaag zorgen we dat stille kinderen aan de beurt komen. Zoals Yasmine en Yasmina bijvoorbeeld, en Ilias. Zij mogen de schrijvers spelen in de talkshow. Mert, Chams en Murat stellen de vragen. Michael is een prima presentator, Bostan is heel goed als opnameleider en Anne is een slimme regisseur. De samenwerking gaat perfect en het wordt een mooie talkshow. Sinem heeft heel goed opgelet en dit is wat ze schrijft:
Murat: Hoe bevalt het u om schrijver te worden? Ik vind het leuk. (Aan Yasmine:) Wat is de titel? Op reis naar Marokko. (En aan Yasmina:) wat is de titel? Naar de kermis. Over wat gaat het boek? Over een meisje. (Aan Ilias:) Hoeveel boeken heeft u verkocht? Miljoenen, ik heb drie villa’s. (Aan Yasmina:) Waar heeft u het verhaal geschreven? Thuis. Chams: Wie ging je helpen met het tekenen? Yasmina: Niemand.
Er is een vraag uit het publiek, van Hamza aan Ilias: Wanner heb je het boek geschreven? In 2009. Nog een vraag uit het publiek. Codjo: Hoeveel luiers verkoopt u per dag? Ilias: Ik heb geen luierwinkel maar een boekhandel!
Maar voor ‘verhalen met gevoel’ moeten we echt naar groep 5A. Het begint met Saloua. Zij zegt: ‘Ik heb misschien een rare vraag. Gisteravond begon ik om zes uur te lezen in Opgejaagd, en ik las tot zeven uur. Ik werd betoverd en ik droomde dat ik Maira uit het boek was.’ Ik vraag waarom Saloua toch zo graag dat moeilijke boek wou lezen. Ze praat er al weken over. ‘Omdat ik van oorlogsboeken houd. Ik lees ook Anne Frank.’ We praten even over Anne Frank, en over hoe het met haar afliep. Youssra wil al het hele verhaal gaan vertellen, ze hijgt ervan. Maar ze mag niet van mij, want ik wil van Saloua horen waarom ze van oorlogsverhalen houdt. ‘Ik vertel het hele verhaal’, kondigt Saloua aan. ‘Hoe het begon. Ik was 6 jaar en ik was bij mijn oma. Mijn oma vertelde een verhaaltje over vroeger. Ze was acht jaar en toen kwamen de Spanjaarden. Die hadden een stuk van Marokko gepakt. Daarna wilde ik alle verhalen over oorlog horen en lezen.’
Zo gaat dat dus soms. Het begint met iets dat iemand zelf heeft meegemaakt... En dan maakt iemand anders er een verhaal van. Luister bijvoorbeeld eens naar Garai, die schrijven moeilijk vindt, maar een echte verteller is: ‘Mijn oma had oorlogsboeken en die had ik gelezen. Daar droomde ik van. In mijn droom zei mijn oma dat we het land uit moesten. We gingen naar Suriname maar daar was het overal oorlog. Toen gingen we maar weer terug naar Nederland.’
Roumaysa vertelt ook een ervaring van toen ze zes jaar oud was. ‘Ik had een boek gevonden in de bieb en dat ging ik lezen. Opeens was ik alleen achtergebleven in de bieb, omdat ik aan het lezen was. Mijn moeder moest me komen zoeken. Toen ben ik toch meegegaan, maar ik had het boek wel zo’n beetje uit.’
En bij Oumaima ging het zo: ‘Toen ik zeven jaar was keek ik alleen maar televisie. Maar dat was heel saai. Toen zei mijn nichtje: "Kom mee naar de bibliotheek.’ Ik vroeg: "Wat is dat nou weer?!" Maar ik ging mee en ik koos een boek uit. Toen ik aan het lezen was, vond ik het helemaal niet saai. En daarom lees ik nog steeds. Er gebeuren zoveel verschillende dingen in boeken en ik vind het spannender dan televisie.’
Ali heeft een ander soort vraag: waarover gaat het volgende Drakeneilandboek? Even later speelt hij in de talkshow de opnameleider, en dat doet hij heel goed. Chaima, die een heel mooi verhaal heeft geschreven over een dief die een kind doodmaakt, mag natuurlijk een van de schrijvers zijn, samen met Alaa en Roumaissa. De talkshow begint als Youssra de gasten welkom heet. Wauw, wat een goede presentator is zij - het lijkt wel of we écht naar de televisie kijken! Ik zie dat ook juf Gusta onder de indruk is. Youssra heeft heel goed op alle vragen en antwoorden gelet. Zij schrijft een verslag voor me. Als het komt, plak ik het hieronder.
(Voor de zekerheid heb ik ook nog gevraagd of de kinderen het leuk hebben gevonden, zo’n Schoolschrijver in de klas. Domme vraag.)