Over dansen, zingen en uitdelen
De laatste dag in de klassen en dus een feestdag. Eerst bespraken we met elkaar de allermooiste zinnen uit de lange verhalen. Ik had ze in een powerpoint gestopt, en eerlijk is eerlijk: ik was best een beetje trots op iedereen. Want wat dacht je van de volgende, prachtige zinnen?
Toen het zover was, werd de wereld helemaal duister.
Ze was overal goed in, behalve in vrienden maken.
Voor de deur stond een meneer met zwart krullend haar, een zwart pak en een pikzwarte zonnebril.
Gulto had geen vrienden, tot op een dag er een feest kwam voor reuzen zonder vrienden, zoals Gulto.
Vere en Isabel
Of al die prachtige zinnen van Luca en Anquelique? Let op, komen ze:
Opeens merkte ze dat ze gewoon konden ademen! Dit was werkelijk een wereldwonder! De planten waren er in alle kleuren en af en toe zag je het kopje van een zeepaardje tussen het koraal. Het water was helder blauw en ook de zon was op bezoek. Het was echt een waterparadijs.
Want zou het kasteel er net zo mooi als van buiten van binnen uitzien? Luca vond het prima en ze zwommen er naar toe. De zware poort ging knarsend open. En ook de poort was van puur goud. Ze geloofde hun ogen niet toen ze zagen dat alles, maar dan ook alles van goud was. De stoelen, de banken, de lampen, alleen gaven die lampen geen licht want ze hadden al genoeg aan de zon.
Angelique greep vastberaden de deurkruk beet en draaide die om.
Langzaam daalde ze een lange gouden, wenteltrap af.
En ja hoor, achter de tralies zat een oude zeemeerman met een stoppelbaardje. Hij keek gemeen en er liep een rilling over Angeliques rug
Na nog veel en veel meer mooie zinnen (beginzinnen, eindzinnen, zomaar mooie zinnen) die allemaal in het verhalenmapje komen, gingen we een spel doen. Ik noemde een letter, en in twee minuten tijd moesten groepjes zoveel mogelijk woorden bedenken met die letter die te maken hadden met... de schoolschrijver. Eerst noemde ik de B, toen de G en als laatste de Z. Heeft bier met de schoolschrijver te maken? Of geiten? En zoenen?
Daarna begon het feest. In alle klassen deelde ik uit ('yes') omdat het immers de laatste keer was. Er waren boekjes met bedankjes en strips en tekeningen voor mij gemaakt en in de klas van juf Ilse werd er zelfs een lied voor mij gezongen. Yes! Daarna ging de muziek aan en konden we dansen.
Wat een geweldige ochtend!
Volgende week ben ik nog heel even op De Mijlpaal om de verhalenmapjes uit te delen en dan woensdag de afsluiting in de schouwburg waar ik mijn verhaal ga voorlezen.
Enneh... Volgens mij is Manal al druk aan het oefenen op het voorlezen van het geweldige verhaal over het verdwenen meisje Jessica dat ze samen met Franka en Zahra maakte. Dat gaat woensdag natuurlijk goedkomen...