Over boekverslagen en een voorleeswedstrijd

Wat een geweldige ochtend! In groep vier maakte ik samen met de kinderen een verhaal over spruitjes met sambal, in groep acht praatten we over het maken van een boekverslag en waar je dan allemaal op kunt letten en veel kinderen uit groep vijf stelden vragen over mijn boeken en hoe dat nou is om schrijver te zijn.

En toen, om elf uur, zat ik samen met de zevendegroepers Zina, Jihane en Wenting in de jury voor de voorleeswedstrijd van groep 7.
In de klassen waren er al voorrondes gehouden en Simon, Ilse en Hein (7a), David, Maud en Achraf (7b) en Stijn, Ben en Damian (7c) waren uitgekozen om voor iedereen een stuk voor te lezen. En daarna zou één van deze negen naar de Nationale Voorleeswedstrijd mogen... Drie keer raden wie er mochten kiezen wie dat ging worden? Precies. De vierkoppige jury onder voorzitterschap van de strenge doch rechtvaardige Gideon Samson.

Van tevoren bespraken we als jury waar we vooral op zouden letten. Toon, houding, stemmetjes, inlevingsvermogen, verstaanbaarheid, geloofwaardigheid.
Toen stroomde het speellokaal vol met alle zevendegroepers en het zag er allemaal erg officieel uit. De jury achter een lange tafel met glaasjes water en pen en papier. De zaal vol met afwachtende luisteraars en op een bankje daarvoor negen enigszins nerveuze voorlezers. Elke lezer had drie minuten om de jury en de zaal te overtuigen. En wat ging dat goed!

Simon las voor uit Dummy de mummy. Hij kwam er steeds beter in en had een erg leuk Dummy-stemmetje.
David las een stukje uit een griezelverhaal van Lily van der Velde. Wat kende hij de tekst goed. David keek veel de zaal in, had een mooie intonatie en deed zelfs mee met handen en voeten. En mooi gelezen, dat attachékoffertje!
Stijn koos voor Het leven van een loser. Slimme keus? Misschien niet, omdat de vele plaatjes moeilijk over te brengen zijn aan de luisteraars. Maar grappig was het wel, en alle Engelse woorden werden moeiteloos (en goed) uitgesproken.
Ilse koos voor het mooie Igraine zonder vrees van Cornelia Funke. Ze had een goeie intonatie en een leuk deftig stemmetje.
Maud koos voor het ouderwetse De olijke tweeling van Arja Peters. Geen goeie boekkeuze, vond de jury, maar wel erg goed voorgelezen. Ze keek goed de zaal in en had een goeie manier van voorlezen. Heel prettig om naar te luisteren.
En Ben? Die koos voor De dans van de drummers, waarvoor Hans Hagen in 2004 een Gouden Griffel kreeg. Het was heel goed verstaanbaar en Ben liet zich niet niet van de wijs brengen door het kleuterrumoer halverwege.
Toen kwam Hein, die voor Koen Kampioen had gekozen. Wat een inleving! Echt heel leuk om naar te luisteren.
Achraf koos voor Mees Kees in de gloria van Mirjam Oldenhave. Hij had een heel fijne, en rustige stem om naar te luisteren.
Als laatste kwam Damian, met een stuk uit Harry Potter en de gevangene van Azkaban. Heel goed verstaanbaar, en vooral de gesprekken (Hermelien, Harry) deed Damian zeer goed.

En toen kwam het spannendste moment... het juryberaad en de uiteindelijke winnaar. Na veel overleg koos de jury uiteindelijk toch unaniem voor Maud, met een eervolle vermelding voor Hein en David.

Maud, gefeliciteerd! Veel succes bij de Nationale Voorleeswedstrijd en kies je dan een beter boek uit? Als je wilt, kom ik je helpen...