Ruzie op de zeebodem

Meteen toen ik de klas van juf Ebru binnen stapte, riep Sevda: ‘Juf, we hebben zoveel verhalen voor u!’ En dat klopte! 

Het groepje van Ajoub zit op de boot en moet het zonder kapitein zien te redden. Hij moest namelijk heel hard remmen en daardoor is hij overboord geslagen! Mét de sleutels. Natuurlijk zwom er juist een witte haai langs, maar gelukkig kon de kapitein harder zwemmen. Hij is inmiddels terechtgekomen op een onbewoond eiland, waar toch wel wat dinosauriërs en Indianen blijken te wonen…

Achraf, die eigenlijk in een ander groepje zit, kwam met een goeie tip. Het is leuk als de kapitein de opa is van Yasmina en Richano. Ja, want dan vinden de kinderen het natuurlijk nóg belangrijker, dat hij levend weer thuis komt. Dan wordt het nóg spannender.  Goed bedacht, Achraf! 

Marwa merkte op dat het verhaal helemaal niet meer over Richano en Yasmina ging. En daar heeft ze gelijk in. Help, onze hoofdpersonen zijn verdwenen! Bilal kwam met het idee dat zij ook overboord waren geslagen en dat Richano dan zei:  ‘Dit is niet waar, je hebt het maar gedroomd!’ Dat laat Yasmina zich natuurlijk niet zeggen: ‘Het is wél waar, jij droomt!’ ‘Nee, jij!’ Ruzie op de zeebodem! Als dat niet spannend is! 

Vorige week had Nasha al verklapt dat het vliegtuig met Richano en Yasmina zou landen in Australië en dat ze daar ‘op de airport’ meteen een dikke Chinees zouden tegenkomen. Ik stond dan ook met mijn oren te klapperen toen ik hoorde dat er ook een dikke Chinees in de trein zit, die met een karatekreet de coupé inspringt. Heuh? Is dat dezelfde Chinees? Of is het zijn broer misschien? 

We hebben het erover gehad hoe belangrijk het is dat er in verhalen gesproken en gedacht wordt, vooral door de hoofdpersonen. Daardoor ga je meer met de hoofdpersoon meedenken.

Ik heb een stukje voorgelezen uit De tasjesdief van Mieke van Hooft, waarin Alex, de hoofdpersoon, door twee grote jongens gedwongen wordt om een oud vrouwtje te beroven. Door wat er gezegd wordt, maar vooral door alles wat Alex denkt, snap je beter waarom Alex het uiteindelijk doet. Wow, dat is een spannend verhaal!

Juf Ebru zocht op het internet naar de film, die van het boek gemaakt is, maar die hebben we nog niet gevonden. Wel een paar plaatjes … 

Bij meester Jos waren ook spannende verhalen geschreven. Het groepje van Rümeysa had een heel slimme verhaalopbouw. Het verhaal begon heel rustig en het leek alsof alles goed zou gaan met het net verhuisde gezin. Maar juist als je een beetje slaperig wordt, gebeurt er heel engs! De kinderen vergeten ’s avonds voor het slapen gaan de ramen dicht te doen en wie er dan allemaal naar binnen stappen … Kakkerlakken, torren en natuurlijk enge spinnen, die grote, vieze webben weven. Bèh!   

Het groepje van Emanuel had het ook héél spannend gemaakt! Er werden wel twee auto’s in de fik gestoken. Die laatste fik was de wraak voor de eerste. En ook werd de meester afgevoerd per ambulance, omdat hij hard gevallen was. Nora vond dat het wel wat minder kon. ‘Kunnen we misschien een jongensgroepje en een meisjesgroepje maken?’ stelde ze voor. De jongens vonden het prima. Ik ben benieuwd hoeveel politie-, brandweer- en ziekenauto’s we nog langs zullen zien razen! 

Het groepje van Dikra is in een kapot huis getrokken, maar heeft gelukkig een moeder meegenomen, die zich niet laat afschepen.  ‘We gaan ons geld terugvragen!’ roept ze meteen uit.  Kijk, aan zo’n moeder heb je nog eens wat. 

De groep van juf Marja kon niet wachten met het voorlezen van de verhalen! Ze hadden ook zó hard gewerkt. Alle kinderen hadden hun eigen vervolgstukje geschreven en daarna hebben de groepjes zelf beslist welk verhaal ze het beste vonden. En die kreeg ik te horen. Was dat boffen! 

Het groepje van Rabia is met bus en al bij de Drakengrot aankomen, waar de slechterik ze mee naartoe heeft genomen. Zoals je begrijpt wonen er draken in een drakengrot en gelukkig maken die uitgangen voor de kinderen. Ze zijn vrij! En denk maar niet dat de slechterik zich zomaar laat vangen: politie en leger moeten eraan te pas komen! 

Het groepje van Nermin zit opgesloten in de bevroren bus. De kinderen proberen hun ouders te bellen, maar ze hebben geen bereik. Door al dat ijs natuurlijk. Dan willen de kinderen zelf met de bus gaan rijden, maar ze hebben geen rijbewijs. Kijk en dan is het handig als er een oudere zus van 19 mee is. ‘Ik rij wel!’ roept Vicky. Maar welke kant moet ze op? Naar de draken of toch maar liever het oerwoud in? 

Het groepje van Nidal heeft een nieuwe bus getroffen, die geweldig hard rijdt. Hij gaat zelfs vliegen! En niet zo’n beetje, nee, tot in de hemel. Maar hoe lang houdt een bus dat vol? Blijft de bus echt doorvliegen? Of daalt hij weer af naar de snelweg? 

De bus van het groepje van Nisanur komt al snel in de Linnaeushof. Hè, hè, gelukkig! Tenminste één groepje, dat een gezellig schoolreisje heeft. Of eh … wat is dat? Is er een camera in een draak veranderd? En waar is Alex opeens gebleven?? 

Het is overal even spannend! Wat jammer dat ik weer een hele week moet wachten!

Voorkant van het boek De tasjesdief, zoals het nu te koop is.