Blog van Anneke Scholtens

Hoog geëerd publiek!

Afgelopen woensdag was het eindelijk zo ver: de drie groepen 5 mochten hun verhaal presenteren. Sommige kinderen waren behoorlijk zenuwachtig. Logisch, want hier hadden we natuurlijk al die tijd naartoe gewerkt. Alle teksten waren in de schoolschrijvermapjes gestopt. Dat zag er al heel mooi uit.

Willen jullie thee?

Deze keer moest er in de drie groepen 8 hard geoefend worden voor de presentatie van volgende week. In de klas van juf Marja waren de kinderen heel benieuwd wat ze nou toch met die bamboestokken moesten. Eén van de kinderen wist te melden dat panda’s daar dol op zijn. Ik maakte er gauw gekleurde vlaggen van, zodat we aan de slag konden.

Verhalen van anderhalve kilometer

Deze woensdag was de spanning te snijden in de drie groepen 5 van de Timotheusschool. Wie zouden er gewonnen hebben bij de speurtocht door de bibliotheek? Natuurlijk moest er geroffeld worden, voordat ik de namen hardop zei.  In de groep van juf Ebru hielden Michensly en Safouane elkaars hand vast… En jawel, zij waren daar de winnaars! Bij juf Marja vielen Omid en Beyzanur in de prijzen. Terwijl Omid nog maar net op deze school zit! Bij meester Jos waren er drie winnaars. Die hadden goed samengewerkt dus. Het waren: Ayman, Emanuel en Sonnylvio.

Boek gevonden!

Op maandag 21 november kwamen de drie groepen 5 van de Timotheusschool de schoolschrijver tegen in de bibliotheek. Dat was geen toeval, maar van tevoren zo bedacht. Natuurlijk kwamen de leerkrachten mee en ook waren er ouders om te begeleiden en te helpen.

Opgegeten hoofdpersonen en taarten bakkende heksen

Deze woensdag waren er zoveel verhalen klaar in de drie groepen 5, dat het me duizelde. Bij meester Jos werden zelfs nieuwe verhaalstukjes bedacht, waar ik bij stond! Het groepje van Dikra had al de hele tijd last van geritsel in de struiken bij het nieuwe huis. En terwijl ik nog dacht dat moeder in de bosjes zat (dat leek de vorige keer zo), bleek het nu opeens de buurman te zijn. ‘Wat doet die daar?’ vroeg ik verbaasd. Rhida wist te vertellen dat die engerd daar een valluik aan het maken was voor Lisa, Violet, Yasine en Mohammed. Hij dacht dat ze er niet in zouden vallen.

Ruzie op de zeebodem

Meteen toen ik de klas van juf Ebru binnen stapte, riep Sevda: ‘Juf, we hebben zoveel verhalen voor u!’ En dat klopte! 

Als iemand voorleest, dan droom ik altijd weg

Gisteren (2 november) was een spannende dag: de groepen 5 waren begonnen aan hun grote verhaal, het verhaal, dat ze met de hele groep gaan schrijven.

Zóóó grappig

Op de derde woensdag vroegen we ons af hoe een verhaal nou eigenlijk begint. In alle drie de groepen 5 hebben we elkaar openingszinnen en -alinea’s voorgelezen. Bij sommige verhalen kregen we meteen een hele plens regen over ons heen, bij andere lagen we in ons warme bed en hoorden we de wind aan het rolluik morrelen. Jammer genoeg, klonken er wel enge voetstappen op de gang … Ook kwamen we in Rome, waar onze vingers bijna afgebeten werden en even later konden we aanschuiven aan het ontbijt van drie beren.

Mag het een onsje spannender?

Afgelopen woensdag was het spannend in de drie groepen 5 van de Timotheusschool. De boeven renden door de klas, er waren beschietingen, kinderen verdwaalden, vliegtuigen stortten in zee, er waren enge buurmannen en nog veel engere buurhonden en er vielen zelfs doden. Misschien is het mijn eigen schuld. Ik begon namelijk met het vertellen van superkorte, supersaaie verhalen. In de groep van juf Marja over een schoolreisje, in de groep van meester Jos over verhuizen en bij juf Ebru over logeren.

Uit het ei

Gisteren ben ik uit een ei gekropen. Ik heb het al aan veel mensen verteld en denk maar niet dat iemand het wil geloven. Gelukkig maar, dat zoveel kinderen het met eigen ogen hebben gezien. Het was op een podium in de Timotheusschool. Wat de kinderen niet wisten was, dat ik hen ook kon zien. Ja, ik zal het maar eerlijk bekennen: er zaten al wat kleine gaatjes en spleetjes in de schil en daardoor kon ik hier en daar een gezicht zien.

Inhoud syndiceren