Blog
De Schoolschrijver komt naar Rotterdam!

Persbericht – 8 maart 2017 viert Rotterdam de komst van De Schoolschrijver, met de inhuldiging van Schoolschrijver Selma Noort op de Nicolaasschool in Delfshaven. Het is voor het eerst dat De Schoolschrijver in Rotterdam aan de slag gaat. De Schoolschrijver werkt samen met lokale partner SKVR.

Zeven jaar geleden begon De Schoolschrijver op twee basisscholen om met een creatief programma  en de allerbeste kinderboekenschrijvers de kwaliteit van lezen en schrijven duurzaam te verbeteren. Inmiddels is het initiatief succesvol uitgegroeid tot een landelijke organisatie, en bereikt De Schoolschrijver meer dan 10.000 kinderen, en hun ouders en leerkrachten. Lees meer

Blog
Schoolschrijver column: Niet voor ouders

door Lydia Rood – Adnan  heeft Slaaf kindje slaaf gelezen, en nu is hij even de hoofdpersoon. Domingo bedenkt dat we haar Nanda kunnen noemen: zelfde letters.
‘Hoe oud ben je, Nanda?’ vraag ik.
‘Twaalf.’
‘Heb je al borstjes?’ vraag ik, want daar maakt Dolf Verroen een punt van.
De kinderen gieren, maar Nanda schudt gewoon van nee. Nanda heeft een slaaf gekregen voor haar verjaardag. Ze is blij met hem, vertelt ze, want dingen dragen n goed koken. Ze is ook blij met haar zweep.
‘Waarom?’
‘Dan kan ik hem harder slaan als hij iets fout doet.’

Adnans haar is zwart, zijn huid is donkerbruin, en hij heeft naar alle waarschijnlijkheid een tollie. Voor mij is het een verrassing dat hij zich liever als meisje laat interviewen dan als cadeautje. Maar mijn denken wordt gestuurd door zijn uiterlijk. Een fout die witte mensen wel vaker maken.

Kyara en Sharon willen het boek niet lezen. Zo racistisch! Maar Domingo zegt: ‘De schrijver is tégen slavernij, daarom schrijft hij het zo.’ En Dantrell vult aan: ‘Zo kun je weten hoe het vroeger is geweest.’

Ik wil weten waarom Nanda denkt dat haar slaaf niet wil lachen. Ze heeft geen idee. Anderen wel: ‘Omdat het een soort robot is.’ ‘Omdat hij als een ding wordt gebruikt.’

We hebben het eigenlijk over een stuk of drie, vier, boeken. Nee, vijf, want ik las het nog weer anders.

Levis heet vandaag Ali. ‘We gaan zwemmen, en ik scheld andere jongens uit voor homo.’ In de ik-vorm doet hij verslag van alle gebeurtenissen in Blijf van me af! – nou ja, bijna alle.

‘Wat deden jullie eigenlijk in de schapenschuur?’ vraag ik. Levis valt even uit zijn rol: ‘De vieze stukjes heb ik overgeslagen.’ Als ik vraag wie van de vier vrienden écht een homo is, valt hij stil.

In het verhaal dat ik ken is het Ali zelf die wordt uitgescholden voor zemel en boeler, en die ook inderdaad op jongens valt. Levis’ boek gaat anders. Want de hoofdpersoon in zijn eigen leven is hij zelf, en hij valt op meisjes. Nou ja, nu nog even niet.

Mike (of  Byran) vertelt van alles over zichzelf dat nergens staat geschreven. Net als in De groeten van Mike wil hij niet naar een pleeggezin, en hij legt het uit: omdat zijn moeder zijn moeder is. Ook al vindt hij het niet zo fijn dat hij soms flessen moet verstoppen, en ook is ze soms helemaal dronken (‘starnakelzat’, gooi ik er tegenaan). Jeugdzorg is zijn vijand.

Wie kent er iemand die verslaafd is? Bijna alle kinderen wel. Drank, gamen, eten, zowat alles komt voorbij, inclusief een aan televisie verslaafde oma.

Aan het eind van de dag besef ik dat we het op één ochtend – taf, taf, taf, taf! – hebben gehad over slavernij, homoseksualiteit, verslaving, uithuisplaatsing, gewoon in groep 5 en 6. Heb ik niks voor hoeven doen; de boeken hadden ze zelf uitgekozen.

Maar ik ben wel blij dat niet álle ouders over de schouders van hun kinderen meekijken.

***

Lydia Rood was de allereerste Schoolschrijver; dit schooljaar Schoolschrijver op basisschool De Knotwilg in Amsterdam Zuid-Oost.

Blog
‘Elke schrijver zit verstopt in zijn verhaal.’

Sanne van Heijst (adviseur van Cubiss, partner van De Schoolschrijver in Noord-Brabant)) volgt een half jaar lang groep 7 van basisschool De Muldershof in Beek en Donk tijdens hun lessen van Schoolschrijver Peter Vervloed en bericht daarover in een serie blogs.

door Sanne van der Heijst – ‘Selamat pagi,’ begroet Schoolschrijver Peter Vervloed zijn klas. De leerlingen van groep 7 van basisschool De Muldershof in Beek en Donk kijken verrast op.
‘Zo zeg je “goedemorgen” in Indonesië,’ legt hij uit. In een adem vertelt hij door: over een toverachtig mooie baai op Bali, waar vissers nadat de zon is ondergegaan de olielampjes op hun boten ontsteken, zodat de donkere nacht gevuld is met schommelende lichtjes. Als de vissers de wijde zee op varen zingen ze een lied waarmee ze vragen om een goede vangst. Peter zingt het lied en begeleidt zichzelf erbij op de trommel. ‘Pakken jullie je peddel maar eens,’ zegt hij tegen de kinderen. ‘Dan voel je dat dit liedje precies gebouwd is op het ritme van het roeien.’
De leerlingen graaien onder hun tafels, alsof hun peddel daar inderdaad al die tijd heeft liggen wachten. Al snel peddelt, zingt en trommelt de klas uit volle borst mee. Het is kwart voor tien ’s ochtends, buiten is het waterkoud, en wij zijn even op Bali.

Het lied van de vissers is een introductie op het onderwerp van vandaag: schrijven over voorwerpen. Je lievelingsvoorwerp, om precies te zijn. Peters eigen lievelingsvoorwerp is een ring met het olifantenhoofd van de god Ganesha. Alle vissers in Bali hebben een afbeelding van hem op hun boot; hij is hun beschermheilige. Peter leest een kort verhaal voor dat hij schreef over zijn ring. Daarna is het de beurt aan de leerlingen.
Maar voor ze aan het schrijven gaan, laat hun Schoolschrijver ze eerst even ‘overliggen’: ‘In Suriname weten kinderen dan precies wat ik bedoel.’ De klas laat zich voorover op tafel zakken, ogen dicht, hoofd rustend op de armen. Hij pakt een fluit erbij: ‘Terwijl ik een muziekje speel, groeit in jullie hoofd het idee van jullie lievelingsvoorwerp.’

Als de kinderen klaar zijn met schrijven, stelt Peter ze gerust: ‘Dat viel niet mee, hè. Maar ik moet jullie bekennen: schrijven valt nooit mee. Als je ooit een schrijver tegenkomt die zegt dat hij achter zijn computer ging zitten en zijn verhaal in een keer goed opschreef, moet je zeggen: Je liegt.
‘Leerlingen zijn vaak erg bezig met of ze het goed of fout doen,’ legt hij me later uit. ‘Ik wil ze vooral laten weten dat er geen goed of fout bestaat als het om schrijven gaat.’

Dan mag Isa naar voren komen om voor te lezen over haar lievelingsvoorwerp, een knuffelgiraf. Ze vertelt dat hij Allie heet, maar dat zij hem Allie Illie Gallie heeft genoemd. Ze kreeg hem voor haar geboorte. Hij was geel maar ze heeft er zoveel mee geknuffeld, dat hij inmiddels kale plekken vertoont.
‘Dank je,’ zegt Peter. ‘We zien je giraf helemaal voor ons. En we zien Isa in dit verhaaltje. Want elke schrijver zit verstopt in zijn verhaal.’

Aan het eind van de les is het tijd voor de boekentips van Peter. Want wie wil schrijven, moet vooral veel lezen. Met leesconsulent Esther Göring van bibliotheek De Lage Beemden stelde hij een boekenkist samen, speciaal voor deze klas. De boekenkist is een vast onderdeel van het Schoolschrijvertraject. Groep zeven slaat terug van Jacques Vriens is Peters tip voor deze week. Plus twee van zijn eigen boeken: Reis door Suriname en Rood kleurde de rivier, over de twee landen die vandaag in zijn les aan bod zijn gekomen. Een verrassing heeft hij ook. Iedereen krijgt een echte Schoolschrijvermap, om het eigen schrijfwerk in te bewaren.
‘Dat wordt jouw boek,’ zegt Peter.
‘Wow, cool,’ fluistert de klas.

Blog
Schoolschrijver column: Weten hoe het afloopt

door Schoolschrijver Lida Dijkstra – Een van de vaste onderdelen in mijn Schoolschrijver-les is voorlezen. ‘Zelfs voor groep 5 en 6 is dat nog wel leuk, hè jongens?’ introduceert juf me de eerste keer welwillend.

Wat afwachtend leggen de kinderen hun potloden neer. Ik taxeer de groep – veel actieve jongens – en grijp in een opwelling de vier delen van mijn Cowboy Rik-serie uit mijn tas, die ik eigenlijk voor de jongere groep bestemd had. Maar deze Makkelijk Lezen boeken zitten stampvol actie: kleine cowboy Rik moet met zijn paardje Kik voortdurend het hoofd bieden aan boeven, enge dieren en natuurrampen. De actieserie (in oplopend AVI-niveau) haalt meestal ook de kinderen die zeggen niet van lezen te houden over de streep, weet ik uit ervaring.

Ik begin, nadat ik de hoofdpersonen op de schutbladen heb voorgesteld, met het voorlezen van een spannende passage. Al snel krijgt de klas die naar binnen gekeerde blik, waar ik zo blij van word. Op foto’s ziet het er wat sloom uit, maar kinderen die een boekenavontuur in hun hoofd meebeleven, staren meestal wat glazig voor zich uit. Ik zie het gebeuren. Deze kinderen zijn in het Wilde Westen. Ze verstoppen zich samen met Cowboy Rik in de bosjes, en zien hoe de sheriff met zijn helpers wordt overvallen door een een stel bandieten.

Dat ze een tekst voor hun geestesoog kunnen zien, is een kostbaar goed. Het is de sleutel tot begrijpend lezen. Ik lees twee hoofdstukken voor. Zodra ik stop, kijken de meeste kinderen wat verstoord op.
‘Nog een hoofdstuk?’ wordt van alle kanten gevraagd. Tuurlijk, geen probleem.
Ik lees het volgende hoofdstuk voor.
‘Deze boeken zitten niet in jullie boekenkist,’ vertel ik na afloop, ‘maar in die van groep 4. Misschien mogen jullie ze wel eens lenen van die andere klas.’

Ze zuchten. Een jongen in het midden van de klas staat op. ‘Kan ik dat boek niet gewoon van u lenen?’ vraagt hij.
De anderen knikken. Ja, precies. Waarom moeilijk doen, als het gemakkelijk kan?
Even sta ik in dubio. Mijn privé-exemplaar? Kan ik dat wel een tijdje missen? Zou het niet wegraken?
‘Ik wil zo graag weten hoe het afloopt,’ zegt hij, en hij kijkt er ernstig bij.
De anderen vallen hem bij. ‘Please? Please? Ze zullen heel voorzichtig zijn met het boek.

Ik hak de knoop door en steek juf alle vier de delen toe. ‘Leen ze dan maar allemaal. Benieuwd wat jullie ervan vinden,’ zeg ik tegen de klas.
‘Volgende week hebben ze ze allemaal uit, denk ik,’ zegt juf.

***

Kinderboekenauteur Lida Dijkstra is Schoolschrijver op CBS De Lichtbron in Buitenpost in Friesland.

Media en pers
Schoolschrijver Maren Stoffels in Koffietijd

De Schoolschrijver kreeg tijdens het Goed Geld Gala van de VriendenLoterij een mooi geldbedrag. Maren vertelt in Koffietijd op RTL wat De Schoolschrijver doet. Lees meer hier.

Blog Media en pers
Landelijke aandacht voor de start van De Schoolschrijver

Op alle basisscholen waar de allerbeste Nederlandse kinderboekenschrijvers vanaf 23 januari aan de slag gaan, wordt de start feestelijk gevierd. Alle reden voor een feestje: De Schoolschrijver bereikt deze editie meer dan 10.000 kinderen.

In de media is er opnieuw veel aandacht, ook dankzij de inzet van partners Cubiss in Noord-Brabant, Bibliotheekservice Fryslân en Biblionet Groningen. In maart begint De Schoolschrijver voor het eerst in Rotterdam!

16251824_731214773702762_5037851384317576897_o

Schermafbeelding 2017-01-26 om 09.41.37

Blog
Klaar voor de start!

Kinderboekenschrijver Maren Stoffels en vele andere auteurs zijn deze week als Schoolschrijver van start gegaan. Zij verbinden zich tot de zomervakantie aan een school om de taalvaardigheid van leerlingen duurzaam te verbeteren. Deze editie doen 50 basisscholen mee, met in totaal meer dan 10.000 kinderen.
Lees meer

Blog
De Schoolschrijver groeit naar 50 scholen: feestelijke start op 23 januari

Vanaf 23 januari gaan de allerbeste Nederlandse kinderboekenschrijvers een half schooljaar lang als Schoolschrijver aan de slag op vijftig basisscholen, om de kwaliteit van lezen en schrijven te verbeteren. De Schoolschrijver bereikt deze editie meer dan 10.000 kinderen. Ook ouders en leerkrachten worden actief betrokken. Lees meer

Blog
Ella Radovcic wint Schrijfgeheimen schrijfwedstrijd

Ella Radovcic van de 6e Montessorischool Anne Frank heeft de Schrijfgeheimen schrijfwedstrijd gewonnen. De wedstrijd werd georganiseerd door Kidsweek en De Schoolschrijver, en mogelijk gemaakt door de ABN AMRO Foundation.

Ik wilde een verhaal maken over iets wat echt kan gebeuren. Ik heb heel veel fantasie gebruikt. De namen in het verhaal heb ik verzonnen op mijn eigen naam en achternaam. Ik heb ook een verhaal geschreven over een wezen van een andere wereld. 

Lees meer

Media en pers
‘As Skoalskriuwer kinst mear de djipte yn.’

Lida Dijkstra gaat vanaf maandag 23 januari als Schoolschrijver aan de slag op CBS de Lichtbron in Buitenpost. In Fries literair tijdschrift Ensafh vertelt ze hoe ze als Schoolschrijver echt de diepte in kan gaan:

As Skoalskriuwer kinst mear de djipte yn, want dan wurdst in healjier lang keppele oan in skoalle en komst tsien kear yn in klasse. Dan kinst echt lêsplezier, talint, wurdkennis en skriuwfeardigens by de bern befoarderje. Dat hat effekt, ik sjoch in protte entûsjasme by de bern.

Lees hier het hele interview (Fries).